30/01/2011
neden:
yok bir nedenim..kapatmısken kapılarımı sen geldin..o kadar! hazırlıksız, bi o kadar da hazırlıklıymısım gelişin için…hiç yabancılık çekmedim… hiç sebebini düşünmeden bıraktım kendimi senin sularına…ne can simidi, ne can yeleği…ölece kapıp koyverdım kendimi..
yapma dediler… dön bi kendine bak dediler…
duymadım… kapattım kulaklarımı senden gelıcek cümlelerin dısında herşeye…
kapattım içimi, ruhumu kitledimm…
niçin:
inanmak istedim…bu sefer dedim ki kendime bu sefer başka…sen hiç böyle olmadın dedim…
gözlerimi açtım, kapattım sen…sonra yıne baktım…hanı omzunda uyurken uykuya yenılmeme ragmen zorla gözlerimi açıp yanımdamısın dıye bakısım gibi…niçindi biliomusun, hanı kucukken paylaşamadığımız oyuncaklarımız vardı, kımse dokunmasın kımse oynamasın dıye dısarı cıkarken saklardık yatak altına dolap içine…gece uykuya ona sarılıp dalardık…aradada kontrol ederdık yerındemı dıye…işte öyle kapatsam gozumu giidcekmişsin gibi…
dokunamadım…kıyamadım… dokunsam hayal olduğun anlaşılıcak kaybolup gidicekmişsin gibi..