Sana yaza kaldım sevgilim...Varken yokken... Seni Tanıdığım ilk günden beri... Her cümle her söz senin üzerine yazılmış, senin adınla başlamış.Bazen koşar adım geldim yanına bazen kısacık bir mesafedeyken bile gelemedim yanıma,sustukça yazdım, özledikçe yazdım,sevdikçe yazdım...Yani bu hayatüzerinde en iyi bildiğim iki şeyi yaptım, birincisi seni sevdim, ikincisi seni yazdım...
29/01/2011
beni kendine aşık kendinide bu aşka tanık ettin!”
dısarısı bembeyaz…benimse içim karanlık…
niye mutluluklarım hep kısa ki benim ne eksik… bi umutla koşmaya baslıyorum,daha yolu yarılamadan bir bir elimden kayıp gidiyor hersey..
ilkde son bul istiyorum.. öyle kocaman hayaller kocaman mutluluklar değil..küçüçük ellerimle kocaman kalbimle minik mutluluklarım olsun…
masallarım olsun…sadece senın,sadece benım kulağıma fısıldanan…
ufacık gülüşler..hesap yapılmadan sunulan sevgi sözleri… yada sadece bır bakıs bır dokunusla anlatılan…
emek vereyım, sabır göstereyım sonuna kadar…
ama ufacık bir iz ufacık bir işaret gerek bana…
kalbim okadar yorulmuşki…ruhum öle bi yakmıs ki köprüleri… artık dönüşü olmuyor kalp kırıklarımın…
önceden dönüp arkamı gidemezken , bir çırpıda yakıp yıkıyorum herseyı… pire için yorgan yakıyorum sonunu düşünmeden…
otobanda son hız ilerlerken, karsıma cıkan upzuzun ucu olmayan kapkaranlık bir tünelin basındayım…bir yanım dıyorkı değer karart gözünü gir..korkutmasın senı hıc bısey..nasıl olsa eli hep elinde… bakısı üzerimde…
ama işte öbür yanım varya hani sana dokununca içimi titreten, ruhumu karabsana boğan yanım işte o yanım al başını git diyor…
ve ekliyor hangi aşk adil ki! o hanı hep gizlemeye çalıştığım yaralarım varya, sandıklara kilitlediğim acılarım işte hepsi bir bir hucum ediyor istila ediyor ruhumu kalbimi…
ben bilmiyorum sana ulaşmayı, beceremıyorum, belkide korkuyorum…ya canım acırsa diye bencillik ediyorum…
ama senden de vazgeçmek istemiyorum..
karmakarışığım..
