bir sabah ansızın,
kalp atışlarının sesini yeniden duyarmı insan;?
hani dünyaya yeni gelmiş bebek misali,
etrafı ilk kez görmüşcesine keşfe çıkar mı?
bi kaç zaman öncesinde, burnundan fitil fitil getirilen aşklar dergahından,
bir anda sıyrılıp huzurun kollarına bırakabilir mi?
balçıkla yazılan masllarda ayağına dolanan balçıklardan sıyrılıp,
tertemiz bir cografyada yeni umutlara tutunup başka bakabilir mi hayata?
içinde öldü sandığı kelebeklerin, kozasını yırtısının sesine şahit olabilir mi?
susmaktan başka birşey bilmeyen, iç sesi, sadece mutluluktan sadece huzurdan baharı görmüş kelebekler gibi kanat çırpa çırpa hiç susmadan konuşur mu?
ben o pili bitik saatler gibi bir çalışıp üç duran kalbimin atışlarını şimdilerde dakika başı duıyar oldum.
kendimi hayatı yeniden keşfe daldım.
hiç sorgulamadan huzura bıraktım kalbimi,
ruhumun kalbimi bıraktığı nadasda,
ruhumun coğrafyasında rengarenk çiçekler açtırdım.
içimde huzur var,
içimde yıkılan tüm duvarlarımın üstüne bir set çektim.
sadece senli olanlardan sapasağlamlarını yendien birlikte inşa edebilelim diye
30/12/2010