Sana yaza kaldım sevgilim...Varken yokken... Seni Tanıdığım ilk günden beri... Her cümle her söz senin üzerine yazılmış, senin adınla başlamış.Bazen koşar adım geldim yanına bazen kısacık bir mesafedeyken bile gelemedim yanıma,sustukça yazdım, özledikçe yazdım,sevdikçe yazdım...Yani bu hayatüzerinde en iyi bildiğim iki şeyi yaptım, birincisi seni sevdim, ikincisi seni yazdım...
ihanetler öyledir zaten,
seni yakıp yıkıp yıkarken,
ruhunu kalbini yanmış bir kora döndür…
kalbim avuçlarımda kor,
yanıyor yakıyor, ama dinmiyor sızısı,
sanırım dinmesine izin vermeyeceğim,
eğer verirsem biliyorum ki ,
gün gelip olaki yan yana geldiğimizde ,
olaki bi gün rastlaştığımızda sana yine dönmemek için ,
o koru elimden hiç bırakmıyorum…
hayatımın en güzel anlarına ortak ederken seni,
senli ruyalara yatıp senli ruyalarda uyanırken,
senın ruyalarının içinde olamadığınla yüzleşmek çok acı…
içimdeki kesif tarifsiz acıyı anlatabilecek bir kelime varmıdır lugatlarda bılmıyorum….
susuyorum son 4 gündür tek yaptığım sey susmak…
bazen çalan bı sarkıda yada sokakta en hesapsız zamanda ,
yada sabah uyandığımda kabuslarla
gözlerimden akan yasları alıp giden ruzgarla
alışacaksın diyorum…
alışmalıydın zaten sonu bastan belli bi hikayeydı,
zaten ben bilirdim gideceğini,
zaten ben biliyordum ya o yüzden bu sefer
gidersen, hani gitmezdin ama olaki gidersen acıtmazdı içimi,
hem canım ben değilmiydim ,
kimse kimseyi sevmek zorunda değil diye ahkam kesen,
ben değilmiydim hep teselli cümlelerinde,
giden gider zorlada olmaz ya diyen…
zorla olsun istemedim,
gidesin , gideyim yada bitsin de istemedim,
aslında çok şeyde yoktu sana dair istediğim ,
dedim ya hep bi gün bi yerde yanımda olmayacağını,
ortak hayaller peşinde, ortak yaşantılarda ,
olamayacagımızı taa en baştan biliyordum.
hani sen bilmezsin tek hayalimin,
çiçekleriyle dolu balkonumuzda,
bi kaç çuha, bi kaç cezayir menekşesiyle ,
şöyle güzel dost sohbetlerinde ,
hafif çakırkeyfliğimizde ,
bana sımsıkı sarılısındı…
belki şaçma belki anlamsız ama
buydu işte ,
sana dair tek hayalim .
o kocaman hayatında bir tek bu hayalin yer bulamayacağını bilsemde,
buydu işte…
can acımı, ruh sancımı ,
nasıl anlatmalı bilmiyorum…
ama sessiz kalıyorum…
susuyorum..
biliyorum ki konusursam dilim acıtır..
işte acıtmamak için susuyorum ve kahretsin ki susarken bile
seni düşünüyorum…
şimdi ,
yarattığım hayal kırıklıklarımın üzerinde,
yalın ayak yol alıyorum,
bir tek ayaklarım değil ,
kalbim, ruhum, gözlerim ,
her yanım kan içinde.
