Sana Yaza Kaldım

Sana yaza kaldım sevgilim...Varken yokken... Seni Tanıdığım ilk günden beri... Her cümle her söz senin üzerine yazılmış, senin adınla başlamış.Bazen koşar adım geldim yanına bazen kısacık bir mesafedeyken bile gelemedim yanıma,sustukça yazdım, özledikçe yazdım,sevdikçe yazdım...Yani bu hayatüzerinde en iyi bildiğim iki şeyi yaptım, birincisi seni sevdim, ikincisi seni yazdım...

Üç Harf, Tek hece,


gidilen heryeri sanki ilk defa görüyormuş gibi bakmak,
hergece uyumadan önce gözlerini sıkı sıkıya kapatıp,
tanıştığın günlerin her gece özetini geçmek,
an an yaşamaya çalışmak…/sırf görebilmek için hangi trene bindiğini tahmin edip,
istasyonda beklemektir../yanında olmadığın her an, özlemektir…/yağmurdan sırılsıklam olduğunda,
sırf iki dakika daha yanında kalabilmek için,
üşüyüp üşüdüğünü inkar etmektir…/gel demektir…
son ol, sonsuz ol demektir…ummaktır…/biraz emek biraz sabır,sadece ve sade “ask” demektir…/şimdi bana sorsalar en çok neyi istersin diye,ne derdim biliyormusun aşk,
gece yatağa yattığımda artık ışığı sen kapat./18,01.2011-21;29 

senin bana gelişinin birinci ayıydı bu sözler dilimden düşerken…daha o gün o masada bilmiştim; zor olucağını ama imkansız olmadığı…Adı üstünde aşk’tı çünkü…şimdi bir yıl birinci ay’ımız…

yüreğine sığındığım sevgili’m ;
bu mektup sanadır…Bir yıl önce olduğu gibi bugünde senin için yazılandır! dile gelen anı anına hissedilendir…
gözlerine sığdırdınımız dünyaları hiç?
gitmek istediğin tüm yollar ona çıktı mı?
bazen yalnız yürüdüğün,bazen el ele göz göze çıkılan onca yolun oldu mu hiç?
bir hayat düşünün bestesi ve güftesi size ait olan!
birazcık huzur, birazcık sarılmak…
biraz hayal…
gelecek olan!
bir hayat adı can olan!

bir adam gelir değişir dünya! bir adam gelir sana yüreğinin yerini gösterir…
geldin değişti dünya’m geldin ve aşk’a düştü kalbim… aşkla bulandı her bir yanım…


yüreğine sığındığım sevgili’m ;
bir tek seni saklıyorum yüreğim denen o küçüçük cepte…
bir tek sen kalasın diye…

hala deli gibi sana ağlayarak anlattığım o gülen yüzlü kolyeyi arıyorum biliyormusun? senden sonra buldum o saatlerce aradığımız bahcıvan eteği, ama hiç giymedim…o herkesten sakladığım hani istanbul trenınde cüzdanımı çaldırdığımda  o doğum günü kolyem vardı ya “büyük aşk küçük aşk kolyemız” çalınan,aldığımız yere ara ara gidip geldimi diye soruyorum…. 
her sabah uyandığımda şükrediyorum sen varsın diye… bazı geceler korkuyla bazı geceler umutla uyanıyorum rüyalardan…

herşey geçiyor sevgilim, herşey unutuluyor hayatta… arkadaşların akrabaların… yeri geliyor annene babana bile küsüyorsunda… sihri gizinde saklı olan “sevgili” bir sen unutulmuyorsun… bir sen olmadan olmuyor… hala ilk gün ki gibi kalbim sana atıyor…

küçük hayaller içinde kocaman bir sevgiyle… hep kal sevgilim…
kimse bilmeden kimseyi dinlemeden… bir sen kal… bir bizbize kalalım….

yüreğine sığındığım sevgilim;
seni seviyorum… 18/01/2012

· 20/1/12 · Reblog